U Narodnoj biblioteci „Đura Jakšić“ u Petrovcu na Mlavi održana je promocija knjige “od Mijajla do Mihajla” autora Miletića Tiće Mihajlovića, dela koje predstavlja dragocenu hroniku o autorovom rodoslovu, ali i duboku emotivnu priču o korenima, tradiciji i prolaznosti života. Autor je u razgovoru otkrio kako je nastala ova porodična hronika, sa kakvim se izazovima susretao tokom istraživanja, kao i koje ključne poruke ova knjiga ostavlja mlađim naraštajima.
Govoreći o samim počecima i motivaciji za pisanje, Mihajlović je istakao da mu pisana reč nije strana, ali da je ovoga puta imao poseban zadatak – da pretoči u tekst istoriju svog roda koji se od početnog imena Mijajlović kasnije, u određenim granama, preimenovao u Mihajlović. Kako objašnjava, koren porodice potiče od rodonačelnika Mijajla, a kroz decenije i vekove porodica se toliko razgranala da danas broji izuzetno veliki broj potomaka.
„Niti potok postoji bez svog izvora, niti bilo koja biljka može bez korena da iznikne i da rađa. Mi smo, zapravo, i nastavak života naših predaka, a daće Bog, tako se i kaže, da budemo osnova i temelj za nova rađanja preko naših potomaka”, poručio je autor, objašnjavajući da je poznavanje srodstva od izuzetnog značaja za svakog čoveka.
Proces istraživanja bio je dugotrajan i zahtevan. Pored klasičnih istorijskih izvora, poput popisa stanovništva iz 1863. godine koji je pružio ključne podatke, autor je koristio i neke specifične izvore. Razgovarao je sa brojnim rođacima, a poseban osvrt napravio je na vlaški kult mrtvih kao specifičan fenomen očuvanja kolektivnog sećanja. Kroz običaje pomana, gde se za svako crveno slovo, nedelju ili praznik moli i namenjuje bogata trpeza precima, od najstarijeg kog porodica pamti pa nadalje, ritualno se čuvao trag prošlosti. Upravo ti običaji i živa sećanja ljudi iz njegovog okruženja pomogli su mu da sklopi mozaik prošlosti.
Knjiga počinje na vlaškom jeziku, koji se sporadično pojavljuje i u kasnijem delu teksta kroz određene reči i fraze, dok u ostatku dela preovlađuje srpski jezik. Zbog toga se kao izdavač potpisuje Nacionalni savet Vlaha.
Na promociji knjige govorila su stručna i autoru bliska lica. Među njima su recenzent Danilo Radojković, profesor srpskog jezika i književnosti i nekadašnji učenik autora iz perioda kada je počinjao rad u petrovačkoj Gimnaziji, zatim istoričar i bivši direktor Istorijskog arhiva u Požarevcu dr Miroljub Manojlović, sa kojim autor deli uspomene iz učiteljske škole, kao i Radiša Dragojević ispred Nacionalnog saveta Vlaha, koji je ujedno bio i lektor za vlaški jezik. Program su svojim učešćem oplemenile i gošće – glumica Vesa Stanković, koja je takođe pohađala Srednju školu u Petrovcu na Mlavi, kao i Božica Boba Nedeljković, koja i sama pripada rodu Mijajlovića, a koja je izvela dve vlaške pesme.
Kao ključni motiv za nastanak ovog dela, Mihajlović ističe potrebu da se u lokalnoj sredini više neguje kultura poznavanja sopstvenog porekla, prvenstveno zbog mlađih generacija, kako bi im se osvetlio put prošlosti i pružio temelj za budućnost. Knjiga se takođe bavi i univerzalnim filozofskim pitanjem vremena, koje prolazi brže nego što to mladost može da primeti. Osvrćući se upravo na taj fenomen, autor skreće pažnju na to da mlađe generacije često nisu svesne brzine kojom život teče.
„Mlad svet uglavnom nema taj osećaj prolaznosti. Za njih kao da vreme stoji, oni su mladi, to će trajati ne znam koliko dugo, a vreme je resurs veoma dragocen i on ako se ne iskoristi u pravom trenutku, on se ne može nadoknaditi”, istakao je Mihajlović.
